వివరాలు
డౌన్లోడ్ Docx
ఇంకా చదవండి
నేడు, ఇది ఒక గౌరవం " 2 వ భాగం: అన్ని జీవుల పట్ల ప్రేమ" పుస్తకం నుండి "శతాబ్దాల యొక్క ప్రేమ" సుప్రీం మాస్టర్ చింగ్ హై ద్వారా. మొదటి కవిత, "పందిపిల్ల యొక్క మాటలు" పందిపిల్ల నుండి కృతజ్ఞతను తెలియజేస్తుంది మరియు అతని తల్లి వైపు వారి మానవ సంరక్షకులు మరియు, తరువాత, వారి బాధ మరియు వేదన పంది పిల్ల అని తెలుసుకున్నాక చంపవలసి ఉంటుంది జంతు-ప్రజల మాంసం వలె మానవ వినియోగం కోసం. రెండవ కవిత, "ఇది మీరే ఊహించుకోండి!" వివరిస్తుంది భయంకరమైన పరిస్థితులు అని జంతు-ప్రజలు సహిస్తారు జంతు-ప్రజల మాంసం పరిశ్రమలో.2 వ భాగం: సకల జీవుల పట్ల ప్రేమపందిపిల్ల యొక్క పదాలు (Lời Lợn Con)నేను నిన్ను మొదటిసారి కలిసిన రోజే నా పుట్టినరోజు. గులాబీ రంగులో, గుండ్రంగా, బొద్దుగా ఉన్న నేను అమ్మతో ఆనందంగా గెంతులు వేశాను.నువ్వు నన్ను ప్రేమగా చూస్తూ, 'ఓహ్, ఎంత గుండ్రంగా ఉన్నావు, ఎంత ముద్దుగా ఉన్నావు!' అని పొగిడావు. ప్రతిరోజూ మీరు చల్లటి నీళ్ళు, రుచికరమైన కూరగాయల వంటకాలు తీసుకొస్తూ మమ్మల్ని చూడటానికి వచ్చేవారు…అమ్మానాన్నలు ఎంతగానో చలించిపోయాము. మీ దయ బంగారం కన్నా విలువైనది. మీ సంరక్షణ, రక్షణలో నేను ప్రశాంతమైన జీవితం గడిపాను. రోజురోజుకీ మరింత బొద్దుగా పెరుగుతున్నాను. కేవలం తినడం, విశ్రాంతి తీసుకోవడం, ఆడుకోవడం...ఆ పొద్దున్నే ఎంత మనోహరంగా ఉందో! ఆకాశంలో మేఘాలు తేలియాడుతుండగా, అమ్మ, నేను ఒకరినొకరు హత్తుకుని, జరగబోయే విషాదం గురించి ఏమాత్రం తెలియకుండా ఉన్నాము!పులులు, ఏనుగులంత బలిష్టమైన ఇద్దరు యువకులు నా చిన్న శరీరాన్ని ఒక భయానక పంజరంలో నలిపివేశారు. చదునుగా! తప్పించుకోవడానికి ఏ మార్గమూ లేదు! ఓ దేవా, ఇది ఎలాంటి నరకం?భయంతో, భీతితో విలపించాను, అమ్మా, ఓ అమ్మా, దయచేసి నన్ను కాపాడు! ఓ సంరక్షకా, దయచేసి త్వరగా వచ్చి నన్ను రక్షించు! నా ప్రాణాలను కాపాడండి, నా వయసు ఇంకా చాలా చిన్నది!అమ్మ దుఃఖంతో విలపిస్తోంది. నిరాశతో ఆమె కళ్ళల్లో కన్నీళ్లు నిండిపోయాయి. ఈ భయంకరమైన మానసిక వేదనను అనంతమైన ఆకాశం కూడా భరించలేదు!నా సంరక్షకుడు ముఖం తిప్పుకున్నాడు, అతని చేతులు డబ్బుల కట్టను లెక్కించడంలో నిమగ్నమై ఉన్నాయి. నిస్సహాయంగా నేను కారు డిక్కీలో దొర్లాను, శారీరక బాధ కన్నా గుండె పగిలిపోవడమే ఎక్కువ వేదన కలిగించింది!ఆ ఇద్దరు యువకులు సరదాగా ఇలా అనుకున్నారు: 'ఈ పందిపిల్ల చాలా రుచిగా ఉంటుంది!' రేపు భార్యకు పుట్టిన పసిబిడ్డ పుట్టినరోజు వేడుకగా అతన్ని వధిద్దాం!ఓహ్, ఈ జీవితం ఎంత విచిత్రమైనది! నా ఆత్మ ముక్కలైంది. సెలయేళ్లలా ప్రవహించే రక్తంలా నా గుండెలో కన్నీళ్లు ప్రవహిస్తున్నాయి.నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావని, నన్ను పెంచి పెద్దవాడిని చేస్తున్నావని అనుకున్నాను. కానీ ఇదంతా ఒక బూటకం. నీకు ఇదంతా కేవలం లాభార్జన మాత్రమే!రేపు నా శరీరాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా నరుకుతారు, నా మాంసం, ఎముకలను పచ్చి హింసకు గురిచేస్తారు, కేవలం ప్రజలు తమ సంతోషకరమైన విందులో, సమావేశంలో ఆనందంగా నవ్వుకోవడం కోసమే.మీ పిల్లలకు, అలాగే ఇతరుల పిల్లలకు కూడా వారందరూ దీర్ఘాయువుతో జీవించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. తద్వారా కుటుంబం ఐక్యంగా ఉండగలదు, నా లాంటి గతి వారికి పట్టదు.ఆ కుటుంబం మొత్తం ఉన్నతంగా జీవించాలని, అనేక జన్మలలో మానవులుగా ఉండాలని, ఎప్పటికీ పందులుగా పునర్జన్మ ఎత్తకూడదని, శాశ్వతంగా కర్మ రుణాలను తీర్చకూడదని నేను ప్రార్థిస్తున్నాను!అయ్యో, జీవితానికి వీడ్కోలు... బాధపడుతున్న నా సౌమ్యురాలైన తల్లిని చూస్తే నా గుండె తరుక్కుపోతుంది, కన్నీళ్లతో నేను కుంగిపోయాను... ఓహ్, అమ్మా! అమ్మా… అమ్మా…”నువ్వేనని ఊహించుకో!మురికితో నిండిన ఒక చిన్న పెట్టెలో బంధించబడి, స్థలం-స్థలం అనే పదం ఎలా పలకాలో కూడా తెలియకుండా, మురికి, మూత్రం, దుర్గంధంలో కొట్టుమిట్టాడుతూ, నా చర్మానికి ఎండ గానీ, గాలి గానీ ఎప్పుడూ తగలకుండా! ఇవి కేవలం మనుషుల కోసమే తయారు చేయబడ్డాయా? ఎడమవైపుకి గానీ కుడివైపుకి గానీ తిరగలేరు, పిచ్చి పట్టేంత వరకు బలవంతంగా మందులు తినిపిస్తారు! మధ్యాహ్నం మండుటెండ, రాత్రి గడ్డకట్టే చలి... స్వచ్ఛమైన గాలి? అసలు ప్రాణం పేరిట ఇదేంటి? పిల్లల్ని ముద్దు చేస్తున్నారా? మీరు వాటిని తొక్కేయవచ్చు! లేకపోతే చలికి, కుళ్ళిన పరిశుభ్రతకు చనిపోతారు ఒకవేళ అవి బ్రతికితే, ఇంత లేత నెలల్లో వాటిని తాజాగా తినేస్తారు! ఓ అందరు దేవుళ్ళారా!!!నా పీడకల గురించి కూడా చెప్పలేకపోతున్నాను. ఈ మొత్తం మానవ జాతికి, అసలు ఎవరికైనా పట్టింపు ఉందా?! నేను నా జీవితమంతా భయంతో, బాధతో బ్రతుకుతున్నాను. కేవలం వారి ఆనందం కోసం = ఒక దారుణమైన కాటు! అడ్డంకి కలిగించే స్టాండ్‌తో కూడిన ట్రక్కు ఎక్కడికైనా, ముక్కలు ముక్కలుగా చీల్చివేయడానికో, లేదా ఒక కాలుతో పైకప్పుకు వేలాడదీయడానికో! ఒక అత్యంత నీచమైన నేరస్థుడిలా నీ గొంతు కోయబడగా, ఏడుస్తూ, వేడుకుంటూ, తీవ్రమైన బాధతో అరుస్తున్నా, పేగులు, రక్తం అంతా చిందుతుండగా! ఇలాంటి దృశ్యాన్ని ఎవరైనా ఎలా భరించగలరు లేదా ఆస్వాదించగలరు? వారందరూ మూగ, చెవిటి మరియు గుడ్డివారేనా?మానవులు తమ ప్రేమ, దయాగుణాన్నంతా కోల్పోయి, ఎప్పటినుంచి ఇంత క్రూరంగా మారారు? వారు తంతారు, పొడుస్తారు, కోస్తారు, హింసిస్తారు. అయ్యో, ఆ నొప్పి భరించరానిది! నేను సహాయం కోసం వేడుకుంటున్నాను! … అక్కడ ఎవరైనా ఉన్నారా?!... ఎక్కడ చూసినా రక్తం, రక్తం, రక్తం మాత్రమే ఎందుకు? ఈ ఇరుకైన, చీకటి, భయానకమైన గోడల లోపల గొడ్డళ్ళు, నీడలు తప్ప మరెవరూ లేరు. శక్తివంతమైన నీడలు, పదునైన గొడ్డళ్ళు. నేను భయభ్రాంతులకు గురయ్యాను; నేను చిన్నవాడిని, వణికిపోతున్నాను, నిస్సహాయుడిని. ఓ! నరకం ఉందో లేదో మీకు తెలియకపోతే, వచ్చి చూడండి, ఇక్కడే, మరెక్కడా కాదు! ప్రియ మానవ మిత్రులారా, ఇది ఎలా సాధ్యం? ఎందుకు, ఎందుకు, ఎందుకు నన్ను హింసించి తినాలి?నువ్వేనని ఊహించుకో. అది నీ కుటుంబ సభ్యులలో– ఒకరని ఊహించుకో!
