برای شناخت 'خدا'، باید خود 'خدا' باشیم، قسمت ۵ از ۱۱

ਇਸ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਸਤਿਗੁਰੂ ਚਿੰਗ ਹਾਈ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸੰਪਰਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

با شناخت 'خداوند'، مسیحی خواهیم بود، ما در سکوت در مسیر زندگی‌مان قدیس خواهیم بود. و ما نیز در سکوت به مردم برکت خواهیم داد. حتی هیچ‌کس هم از آن آگاه نمی‌شود. از آنجا که بسیاری از ما از قبل تعهداتی نسبت به خانواده و دوستان خود داریم، به مراقبت از آنها ادامه خواهیم داد و وظیفه خود را بدون نیاز به رها کردن هیچ یک از عزیزان مان انجام خواهیم داد. پس ما می توانیم به شناخت 'خدا' ادامه داده و خود و دنیا را برکت دهیم ولی یک زندگی خیلی آرام و عادی داشته باشیم.

عیسی مسیح قول داد که هر کاری که او می تواند انجام دهد ما نیز می توانیم. این در انجیل است. سخنان من نیست. او گفت "هرکاری که من انجام می دهم، شما هم می توانید انجام دهید." او حتی گفت: "شما بهترش را می توانید انجام دهید." من به شما نشان خواهم داد چگونه. زیرا آموزه‌های مسیح هنوز در دنیا باقی مانده اند - آموزه‌هایی که محاوره ای نیست. و من به شما نشان خواهم داد که چگونه آنها را دوباره احیا کنید.

من به شما نشان می دهم که چگونه بصورت مستقیم با عیسی مسیح گفتگو کنید، زیرا او از زمان رستاخیزش، هرگز ما را ترک نکرده است. ما هنوز می‌توانیم با او صحبت کنیم. او هنوز می‌تواند ما را راهنمایی کند. ولی چون او این ارتعاش فیزیکی و انرژی فیزیکی را ترک کرده و در دنیایی با فرکانس بالاتر حضور دارد بنابراین ما باید قدری خود را بالا ببریم تا سرورمان را در یک بُعد متفاوت ملاقات کنیم. وآنگاه تعالیم واقعی او را بطور مستقیم دریافت خواهیم کرد. و می توانیم با پیروی از راه او، عشق و مهربانی را به این دنیا ارائه کنیم.

من همچنین به شما نشان می دهم که به صوت متصل شوید، همان "کلمه ای" که در انجیل به آن اشاره شده، و آمده است: " کلمه با خدا بود، و کلمه در واقع خدا بود." آمده است که هر چیزی که خلق شده از این کلمه خلق گردیده است. پس اگر ما توسط این صوت و یا این 'خدا' خلق شده ایم، با اتصال به آن، با اتحاد دوباره با آن، ما با 'خدا' یکی خواهیم شد. شنیدن صوت (بهشتی درونی) شنیدن 'خداوند' است، دیدن نور(بهشتی درونی)، دیدن 'خداوند' است، دیدن حضرت عیسی در درون مانند دیدن 'خدا' است. همه این تجارب را می توانیم الان که در زمین زندگی می کنیم داشته باشیم. می توانیم همزمان هم بهشت را ببینیم و هم در این دنیا زندگی کنیم، ولی می‌دانیم که بعد از مرگ به کجا می رویم. شما کل انجیل تان را از حفظ هستید، پس لزومی ندارد که انجیل را به یادتان آورم. من فقط می خواهم تجارب عملی ای که انجیل قول داده را تعلیم دهم.

هر چیزی، هر تجربه‌ای از قدیسان گذشته که در کتاب مقدس آمده را ما می‌توانیم تجربه کنیم. می‌توانیم طعم آن را بچشیم و می‌توانیم هر روز هنگام انجام کار منشی‌گری، رانندگی تاکسی یا سرو قهوه یا هر کار دیگری، آن را تجربه کنیم. ساده است ـ فقط باید این معبد گوشتی را ترک کرده و به درون رفته، و با مالک حقیقی درون ارتباط برقرار کنیم. راهی برای این هست مثل هر کار دیگری که راهی برای انجام دارد. ما فقط یاد می‌گیریم که چگونه، سپس می‌توانیم.

و شناخت 'خداوند' ساده ترین کاری است که میتوانم تصورش را کنم - ساده ترین چیزی است که برای هر کدام از ما می تواند اتفاق بیافتد، چه در این زندگی و چه در بعدی. و این اسرارآمیزترین، فوق العاده ترین و زیباترین تجربه ای است که شما می توانید داشته باشید. خیلی ساده است؛ به این خاطر آنرا نمی دانیم. هرگز نمی توانیم باور کنیم که اینگونه است. به همین دلیل است که تمام کتب مقدس همین را میگویند: ما فقط معبد هستیم، این بدن فقط معبد است، و 'خداوند' در درون ما ساکن است. اما ما هرگز باور نمی کنیم. ما فکر می کردیم که 'خدا' جای دیگری است. در انجیل بسیار واضح آمده است: "شما معبد 'خداوند' هستید، و روح القدس در درون شما سکنی دارد." به همین سادگی و واضحی و شفافی، ولی اغلب ما نمی دانیم این روح القدس کجا است و زندگی مشقت باری را بدوش می کشیم زندگی ای مانند یک گدا که برای معجزه و برکت و یا هر چیز دیگری گدایی می کند. ولی 'خداوند' همواره آنجاست و ما می توانیم هر برکتی که می‌خواهیم را دریافت نماییم اگر بدانیم که 'خداوند' کجاست. اگر با او مرتبط شویم هر چه بخواهیم را دریافت می‌کنیم. لازم نیست دعا کنیم، یا حتی التماس کنیم. زیرا ما 'خداوند' را در درون داریم. ما خود 'خداوند' هستیم.

ولی فراموشی ما آنقدر زیاد است که هنگامی که عیسی مسیح آمد تا به ما بگوید که ما فرزندان 'خداوند' هستیم، او را کشتیم. وقتی مدعی شد که پسر 'خداوند' است - که صد در صد صحیح است، - او را کشتند. او را به کفرگویی متهم کردند.

ما، مردم این دنیا - بسیار عجیب - باورنکردنی هستیم. ما ترجیح می دهیم که باور کنیم که گناهکار هستیم و از طرف شیطان هستیم، تا اینکه باور داشته باشیم از طرف رحمت و از طرف عشق و 'خداوند' هستیم. حتی اگر هیچ مدرکی نداشته باشیم که فرزندان 'خداوند' هستیم هیچ مدرکی هم نداریم که فرزند شیطان هستیم. پس چرا این یکی را باور داریم ولی آن یکی را نه؟ حتی اگر حضرت مسیح هیچ مدرکی نداشت که فرزند 'خداوند' است بقیه هم مدرکی نداشتند که او فرزند شیطان است پس چرا او را کشتند؟ من انسانها را نمی فهمم.

اما او ثابت کرد که فرزند 'خداوند' می باشد. او به پادشاهی روی زمین اهمیتی نداد. او با دولت وقت به رقابت نپرداخت که مقامی کسب نماید و یا شهرت و یا حتی پولی کسب کند. او فقط به مردم تعلیم داد که چگونه شکوه و عظمت خود را بازیابند، چگونه 'خدا'ی خود را بیابند تا بتوانند شاد و با سعادت روی زمین زندگی کنند. و هر کس که نزد او آمد، به او یاد می داد که چگونه 'خدا' را بشناسد. او بلافاصله به آنها دلیل و مدرک می داد. اگر او یک کیک بپزد و از شما بخواهد که آن را مزه کنید و شما بایستید و همچنان بدنبال مدرک باشید که کیفیت کیک و مزه کیک چگونه است و حتی نخواهید آن را بخورید او چگونه می تواند ثابت کند که این کیک خوشمزه است؟

اما گواه آن بسیار آشکار است. زیرا حضرت مسیح فقط نیکی، صلح، عشق و مهربانی را تعلیم می داد. چگونه فرزند شیطان و یا هر موجود اهریمنی دیگر می تواند چنین تعالیمی را بدهد و تمام این تهمت ها را با عشق بپذیرد و حتی از 'خداوند' خواستار آمرزش به اصطلاح دشمنانش باشد؟ این فقط می‌تواند از ویژگی 'خدا'یی بیاید، این فقط می‌تواند از پسر 'خدا' بیاید. این خود بتنهایی مدرک کافی است. اما بشر، گونه ای بسیار عجیب است. بزودی شما جشن ۱۷۰۰ سالگی مسیحیت را بعنوان مذهب ملی در ارمنستان برپا خواهید کرد. من نیز برای شرکت در این جشن دعوت شدم اما آنزمان وقت ندارم بنابراین اوایل هفته گذشته به آنجا رفتم. من نیزه ای که آنها عیسی را با آن زخمی کردند دیدم و بسیار گریستم.

Photo Caption: "لبخند بزن و به دنیای پیرامون روشنایی بخش"

دانلود عکس