گزارش جدید دربارهٔ صلح از رهبر جنگ، قسمت ۳ از ۳

امروز، ۲۶ اکتبر، صبح، پس از مدیتیشن، 'خداوند' از من خواست بمانم و مثل همیشه به‌خاطر کار برای سوپریم مستر تلویزیون بیرون نروم، چون آن دوست سابق که پیش‌تر از او صحبت کردیم، شکایتی مطرح کرد و گفت نباید با فرستاده شدن به منطقهٔ جنگ و تحمل رنج بسیار، چنین سخت مجازات شود. او اظهار کرد که در دوران جنگ (در آولاک (ویتنام)) به نوعی به من کمک کرده بود و زمانی که در بریتانیا بودم نیز به شیوه‌های مختلف در امور اداری به من کمک نموده. این حقیقت داشت. اما 'خداوند' فرمود که آن موضوع حسابش جداست. و به همین دلیل، او توانست از من کمک بخواهد و حالا حتی می‌تواند از جهنم بیرون بماند. با اینکه در منطقهٔ جنگی به سر می‌برد، مانند جهنم در آتش نمی‌سوزد و هر روز هم به آن شدت مجازات نمی‌شود.

من از 'خداوند' خواستم: "آیا میتوانم او را به 'قلمرو جدید' خودم ببرم؟" و 'خداوند' فرمود: "نه، این موضوع ازطرف افراد ناراضی‌ مورد قضاوت قرار خواهد گرفت این عادلانه نیست. میدانید، کسانی که او در طول جنگ به آنها آسیب رسانده یا بی‌رحمانه آنها را کشته بود چون او از هر کسی انتقام می‌گرفت، بخاطر بهترین دوستش، همکارانش و سربازانی که در جنگ کشته شده بودند.

او در دفاع از خود اظهار کرد که ناآگاه بوده و نیروی منفی نیز او را مجبور کرده. بخاطر نفرتی که خودش در قلبش داشته، آنها می‌توانند از این استفاده کنند تا وادارش کنند، تا او را بیشتر به سوی انتقام‌جویی و کشتن بدون لحظه‌ای درنگ، سوق دهند. در میدان نبرد، یا یکی می‌میرد و دیگری زنده می‌ماند، یا برعکس، اما او همچنین هر وقت می‌توانست، بیرون می‌رفت تا مردم بی‌گناه اطراف و هر کسی را که گمان می‌کرد در مرگ دوستش، آن مرگ وحشتناک، دست داشته است، بکُشد. به همین دلیل او نمی‌توانست تصویر چگونگی جان دادنِ دوستش با درد و عذابی جانکاه را فراموش کند - آن مرگی سریع و آنی نبود. پس او این ماجرا را تعریف می‌کرد تا درخواستِ تخفیف مجازات کند.

او گفت که دوستش در دوران جنگ دو بار جانش را در میدان نبرد نجات داد. و آنها بهترین دوستانِ همدیگر بودند، هرچه داشتند با هم قسمت می‌کردند، و صمیمی‌ترین دوستانِ همدیگر بودند با محبت فراوان، درک متقابل، و سازگاری با یکدیگر. پس نمی‌تواند به‌راحتی دوستش را فراموش کند. و او گفت دوستش انسانی بسیار مهربان و دلسوز بود. دوستش همچنین جان بسیاری از هم‌رزمان خود و بسیاری از غیرنظامیان، مانند روستاییان و مردم اطراف آن منطقهٔ نبرد را نجات داده بود. پس 'خداوند' به او فرمود: "آه، بله، برای همین است که او دیگر به بهشت ارتقا یافته است. چون در طول جنگ، هرگز کسی را نکشت و به نجات جان دیگران کمک کرد. او همچنین یک گیاه‌خوار بود، اشخاص- حیوان یا چنین چیزهایی نمی‌خورد." او شیر مصرف می‌کرد، اما بسیار کم، مقداری پنیر و نیز تخم‌مرغ‌های بدون نطفه که هیچ جوجه‌ای درونشان نیست. پس 'خداوند' فرمود: "قانون بهشت‌ها و کائنات بسیار عادلانه است. او مرد خوبی بود، پس می‌تواند در بهشت باشد. تو با او قابل مقایسه نیستی." پس آن به‌اصطلاح دوست قدیمی‌ام، دوست سابقم، سرش را پایین انداخت و پذیرفت که 'خداوند' کاملاً عادل است و برحق است.

او به‌نوعی به من کمک کرده است و به همین دلیل من هنوز اینجا هستم و می‌توانم برای رسالت 'خداوند' کار کنم. پس باید از این بابت قدری اجر معنوی نصیبش شود. گفتم: "بله، بله، '‌پدر قادر متعال'. همین‌طور بوده است. شاید ما باید قدری در مجازاتش تخفیف دهیم. اگر بتوانم بیشتر کمکش کنم، حاضرم هر کارمایی که برایم معین میکنی را بپذیرم. 'بودا پادشاه صلح' نیز برای او شفاعت کرد. من گفتم ممکن بود مرا هم مجبور کنند به آولاک (ویتنام) بازگردم و در آنجا بمیرم. اما او کمکم کرده است. او وکلای خوبی می‌شناخت و در پرداخت تمام هزینه‌ها کمک کرد، چون من [پولش را] نداشتم. و او می‌دانست چطور باید درخواست داد تا بتوانم در بریتانیا بمانم. پس برای همین، از 'خداوند' خواستم: "لطفاً کمکش کن، نجاتش بده." ما داشتیم دربارهٔ این چیزها حرف می‌زدیم.

اما 'خداوند' فرمود که او می‌توانست شغل عادی دیگری داشته باشد؛ مجبور نبود که در جنگ شرکت کند. او چنین محیطی را دوست داشت، بودن در کنار سربازان و رفتن و تیراندازی به مردم و همهٔ اینها را. آن زمان مجبور نبود سرباز شود. در آن زمان، چنین چیزی برای شهروندان بریتانیا اجباری نبود. پس برای این‌همه کشتاری که مرتکب شده بود، توجیه چندانی وجود نداشت. اما 'خداوند' پذیرفت و با درخواست من و شفاعت 'بودا پادشاه صلح'، چنین حکم ‌داد که دوست سابقم یا به جهنم برگردد و مدتی دیگر هر روزه مجازات شود یا مدتی دیگر به تحمل محکومیت در منطقهٔ جنگی ادامه دهد، اما مدت آن کوتاه‌تر خواهد بود. و بعد، هم مدت محکومیت در جهنم و هم مدت محکومیت در منطقهٔ جنگی کوتاه‌تر خواهد بود، به حساب زمان انسانها، چیزی در حد چند ماه دیگر. بعد می‌تواند بار دیگر در قالب انسان متولد شود و فرصتی پیدا کند که در جمع خانوادهٔ رهروان روش کوان یین، نزد من آموزش ببیند. آنگاه آزاد خواهد شد و می‌توانم او را به 'قلمرو جدید' خودم، 'قلمرو جدید تیم کو تو' ببرم.

پس او باید یکی از این گزینه‌ها را انتخاب میکرد، چون هنوز از من تشرف نگرفته بود، نمی‌توانم کارمایش را بر عهده بگیرم. شاید اندکی از آن را، اما نه تمام کارمایش را. پس هنوز باید تاوان کشتارهایی را که مرتکب شده است بپردازد. پس دوست قدیمی‌ام مدتی فکر کرد. سپس انتخاب کرد که چهار ماه و نیم دیگر در منطقهٔ جنگی بماند. او گفت با وجود اینکه در منطقهٔ جنگی است و باید پیوسته بدود و دیگران تعقیبش می‌کنند و همیشه باید برای حفظ امنیت، در امان‌ماندن و نجات جانش پنهان شود، باز هم این بهتر از مجازات‌شدن در جهنم است، جایی که دردش به‌شکلی تصورناپذیر شدید است و هیچ راهی برای فرار یا پنهان‌شدن وجود ندارد. هیچ واژه‌ای در دنیا نمی‌تواند شدت مجازاتی را که برای او تعیین شده و میزانِ رنج و عذابی را که باید تحمل کند، توصیف کند. آن تحمل‌ناپذیر است. آن شکنجه تحمل‌ناپذیر است، و پیوسته ادامه دارد- شبانه‌روز، فقط اندکی وقفه میان آن دارد. او انتخاب کرده فعلاً در منطقهٔ جنگی بماند تا 'خداوند' به او بخشایش عطا کند، و آن‌گاه میتواند دوباره متولد شود، به 'خانوادهٔ کوان یین' بپیوندد، مدیتیشن کند، و سپس سرانجام او را کاملاً نجات خواهیم داد.

پس 'خداوند' از سر رحمت اجازه داد این حکم را بگذراند. و من به 'خداوند' تعظیم کردم. او در برابر 'خداوند' به خاطر 'بخشایش پُرمهرش' سجده کرد. 'بودا پادشاه صلح' نیز زانو زدند و از جانب او از 'خداوند' سپاسگزاری کردند. آن دوست، پیوسته جلوی پای 'خداوند' سجده میکرد و پیشانی‌اش را بر زمین می‌گذاشت تا اینکه 'خداوند' فرمود: "کافی است، کافی است. توبهٔ صادقانه و وضعیت رقت‌انگیزی را که در دوران جنگ بر اثر کارمای جهان بر تو تحمیل شده بود، دیدم، و نیروی منفی هم به‌نوعی تو را تحت فشار قرار داده بود، که همهٔ این کشتارهای هولناک و بد را مرتکب شدی." ما همگی به 'خداوند' تعظیم کردیم و سپس رفتیم.

به دوستم گفتم، "صبور باش، صبور باش. به من فکر کن و من به هر طریقی که بتوانم به تو کمک می‌کنم تا کاملاً رهایی یابی. چهار ماه و نیم زمان زیادی نیست. لطفاً دیگر گلایه نکن. برای کمک بیشتر به تو، کار دیگری از دستم برنمی‌آید." او خیلی خیلی قدردان بود، و به من نیز تعظیم کرد. گفتم، "نیازی نیست، نیازی نیست. تو هم خیلی به من کمک کرده‌ای. کاش می‌توانستم بیشتر کمکت کنم. این بهترین کاری است که از دست ما برمی‌آید." سپس یکدیگر را در آغوش گرفتیم و خداحافظی کردیم. او از 'بودا پادشاه صلح' به خاطر مداخله و یاری‌اش سپاسگزاری کرد. خود من هم از 'بودا پادشاه صلح' سپاسگزاری کردم. سپس همه به راه خود رفتیم.

در قلبم، همچنان از 'خداوند' بسیار سپاسگزارم که 'او' شخصاً به دوست قدیمی‌ام کمک کرده است. 'خداوند' مجبور نبود این کار را کند. بسیار از 'او' سپاسگزارم که به من بی اعتنایی نکرد و واقعاً به دوستم کمک کرد. هنوز دلم برای دوست قدیمی‌ام بسیار می‌سوزد، همان‌طور که دلم برای همهٔ انسان‌هایی می‌سوزد که در وضعیتی مشابه قرار داشته‌اند یا ناچار هستند در این دنیای توهمی زندگی کنند و رنج بسیاری بکشند. سپاسگزارم 'ماپا'، برای رحمت، شفقت، و عشق 'تو' به من و دوستم. سپاسگزارم، 'سرورم'. باشد که در آسایش باشی. و من همچنان تمام تلاشم را می‌کنم که به هر طریقی که می‌توانم به 'تو' خدمت کنم و رنجت را هم کاهش دهم، زیرا فرزندانت از روی ناآگاهی کارهای بسیاری برخلاف 'قانون کائنات' انجام می‌دهند، تا حدی هم این بخاطر تأثیر نیروی منفی روی آنها میباشد. سپاسگزارم، 'سرورم'. بی‌نهایت، بی‌اندازه، و تا ابد از تو سپاسگزارم، 'سرورم'، برای بردباری و بخشایشت. باشد که همواره در آسایش باشی، 'سرورم'. من تمام تلاشم را می‌کنم که در این راه کمک کنم. دوستت دارم، 'سرورم'. می‌دانم، 'سرورم'، که من هم درد زیادی می‌کشم به خاطر رنج تمام موجودات این سیاره.

اما به‌ویژه از تو سپاسگزارم برای... آه، نمی‌دانم آیا باید دربارهٔ این موضوع صحبت کنم. شاید وقتی دیگر؟ یا می‌خواهی همین حالا دربارهٔ آن صحبت کنم؟ چون به من اجازه داده‌ای از این ابزار بدن فیزیکی استفاده کنم تا به بسیاری کمک کنم تا از راهی بسیار ویژه به تو مرتبط شوند: اینکه آنها را به سوی خود جذب کنم تا که آنها با تو مرتبط شوند. و بعد میتوانیم به آنها کمک کنیم از جهنم رهایی یابند به این طریق که اجازه دهیم کارمایشان از تاج سرم تبخیر شود و موجودات جهنمی از پاهایم فرار کنند. احساس می‌کنم این روش واقعاً به نجاتِ موجودات گرفتار در جهنم کمک می‌کند و از رنجی که تو با دیدن مجازات و عذاب فرزندانت در جهنم تحمل می‌کنی، می‌کاهد. بخاطر این از تو سپاسگزارم، 'ماپا'، 'ماپا'ی رحیم و قادر مطلق، 'بی‌نهایت' توانا، 'بی‌نهایت' رحیم، 'بی‌نهایت' مهربان، 'بی‌نهایت' بخشاینده، 'بی‌نهایت' شفیق. سپاسگزارم، 'سرورم'.

و به‌ویژه امروز از تو سپاسگزارم که دوست قدیمی‌ام را بخشیدی و به او فرصتی دادی تا کاملاً رستگاری یابد. سپاسگزارم، 'سرورم'. می‌دانم که حتی بر او ظاهر شدی، و به او هشدار دادی که سرباز نشود، به خانه برود و شغلی پیدا کند، اما او گوش نکرد. و به همین دلیل، با رنجی سخت‌تر و طولانی‌تر در جهنم مجازات شده است. نمی‌دانم چگونه بیشتر از این از تو سپاسگزاری کنم، 'سرورم'. تو می‌دانی که سپاسگزارم. می‌دانی که دوستت دارم. از جانب همهٔ انسان‌ها و تمام موجوداتی که رنج می‌کشند و تو نجاتشان می‌دهی و می‌بخشی، بارها جلوی پاهایت سجده می کنم. هرگز سپاسگزاری از تو را فراموش نخواهم کرد. هرگز فراموش نخواهم کرد که هر کاری بتوانم برای خشنودی تو و کمک به فرزندانت انجام دهم. اطاعت میکنم، 'سرورم'. اطاعت میکنم، ای زیباترین والد من، ای یگانه والد من. باشد که در آسایش باشی، 'سرورم'. باشد که در آسایش باشی.

Photo Caption: "آنچه در طبیعت دیده میشود نادر و فرح بخش است بهتر از هرجایی دیگر، سحرگاه یا شب هنگام"

دانلود عکس